تبصره : مبدأ و مقصد نامه‌ها ، در پانويس آورده خواهد شد . شنبه 27 ربيع الاول 1325 قمرى « 1 » هو فرزند جان در مسئلهء مأموريت شما در آن صفحات ، آنچه را كه در اين مدت تصور و خيال كرده و اطراف كار شما را به دقت سنجيده‌ام ، به دلايل واضحه باقى بودن شما در اين ايالات هرگز صلاح نيست و آخر و عاقبت وخيم دارد ؛ چرا كه خود شما شخصا عمر خود را در جادهء دوندگى و خدمت و تجربه بسر برده و تمام نكات و وضع مملكت را مىدانيد و بصيرت داريد . امروز اولا پول كه منشاء و مبدأ ترتيب آثارى است ، وجود ندارد . فرضا به هر زحمتى پول هم تهيه بشود ، وضع بىتمكين و تجرى افراد ناس و بلكه طبقهء نظام ، طورى شده است كه خود را محكوم به خلاف طبيعت شخصى و اجراى امر دولت نمىداند . پس از آنكه با هزار فلاكت در همچو روزى 200 هزار تومان صرف اردوى مياندوآب شد ، بالاخره با كمال نافرمانى ، خود اردو متدرجا متفرق شد . بالاتر از اين را بگويم كه فوج خاصه مأمور ساخلوى ارومى بوده ، خودشان هرچه توانستند دزدى و شرارت و غارت كردند ؛ هم اسلحهء دولت را فروخته فرار كردند كه واردات خود فوج از سرقت و شرارت ، نزديك بود كه با اشرار و اكراد مطابقه نمايد . با اين حالت اهميت و سختى كه كار ارومى و خوى و سلماس بهم رسانده است و مراقبت و مواظبت‌هاى وكلاى آذربايجان كه در واقع خداوند مجلس مقدس هستند ، تصور امكان پيدا نكرده است كه دو فوج و پانصد سوار براى اين دو سه محل روانه نمايد . در اين صورت ، فرضا استعداد هم براى شما برسد ، چه ساخته مىشود . و بهترين شقوق اين است كه استعفا نمائيد . فرضا بىكار هم بمانيد ، در تهران زحمتى به شما وارد نخواهد شد و اگر چهار صباحى هم به زحمت سئوال و جواب باقى و حساب و يا اغراض بعضى دچار شويد ، بهتر اين است كه خود را به مهالك بزرگ بياندازيد .

--> ( 1 ) - از تهران به شوشتر .